Ogólnie dostępną alternatywą dla paliw kopalnych są naturalne zasoby odnawialnie, takie jak biomasa drzewna czy też rolna, postrzegana jako czystsze źródło energii. Jednak niekorzystne właściwości biomasy (niska podatność przemiałowa, niska gęstość energii, wysoka zawartość wilgoci, nieregularny kształt i rozmiar oraz niejednorodność) utrudniają jej stosowanie w naturalnej postaci jako paliwa w jednostkach spalających węgiel. Procesem mogącym poprawić właściwości biomasy surowej i zbliżyć je do właściwości węgla jest proces toryfikacji.

Podczas toryfikacji struktura biomasy zmienia się w taki sposób, że materiał staje się kruchy i bardziej hydrofobowy. Chociaż utrata masy paliwa wynosi około 30%, to utrata energii – tylko 10%. Zwykle proces obniża zawartość wilgoci do <3% wag., a wartość opałowa i zawartość węgla stałego w biomasie poddanej toryfikacji wzrastają o około 15–25% wag., co czyni ją bardziej atrakcyjną niż surowa biomasa lub pelet biomasowy.

Próbne testy spalania biomasy toryfikowanej prowadzone były już w USA w elektrowni Portland General Electric (PGE) w latach 2016-2017 oraz w PGE Boardman, jednostce z kotłem pyłowym o mocy 585 MW. Również w Polsce podejmowane są pierwsze próby technologiczne w energetyce.

Autor: Krzysztof Głód