Czym jest proces toryfikacji?

Proces toryfikacji polega na niskotemperaturowej (200‒400°C) obróbce surowca w celu modyfikacji jego charakterystyki fizykochemicznej. Toryfikacja często jest charakteryzowana jako łagodny proces pirolizy prowadzony w atmosferze zubożonej w tlen lub całkowicie beztlenowej. Zwyczajowo toryfikuje się biomasy, ale procesowi toryfikacji poddaje się również odpady zawierające w swojej strukturze znaczną część frakcji biodegradowalnej. Podczas tego procesu biomasa ulega częściowemu rozkładowi wydzielając niewielką ilość gazów permanentnych (głównie parę wodną i CO2) oraz substancje lotne (organiczne zw. alifatyczne i zw. nieorganiczne, m.in. NH3 i HCl). Produkowany gaz nazywa się torgazem. Głównym produktem procesu jest jednak uwęglone ciało stałe, nazywane toryfikatem i posiadające w dalszym ciągu około 70% swojej początkowej masy oraz 80–90% pierwotnej zawartości energii.

Dlaczego toryfikuje się surowce biomasowe?

Powodów jest wiele. Spośród najważniejszych należy wymienić:

  • wzrost gęstości energetycznej surowca: ilość energii zawarta w jednostce masy wzrasta o ok. 20‒30%,
  • zmianę właściwości fizykochemicznych surowca:
    • produkt bardziej przypomina węgle kopalne (stosunek pierwiastków C/H oraz C/O), co ułatwia jego wykorzystanie jako substytutu paliw konwencjonalnych,
    • obniżenie emisyjności paliwa dzięki mniejszej zawartości zw. siarki i halogenków,
    • poprawę warunków składowania i przetwarzania:
      • wyższa hydrofobowość,
      • łatwiejszy przemiał,
      • zmniejszona zdolności do zawisania w zbiornikach i blokowania podajników,
      • podniesiona odporność biologiczna.

Instytut rozwija technologię toryfikacji w dwóch typach reaktorów – ze złożem stacjonarnym oraz fluidalnym. Więcej materiałów na temat wyników naszych prac można znaleźć w publikacjach naszych pracowników (DOI:

Zapraszamy do kontaktu.

 



Autor: Mateusz Szul
Zakład Gospodarki o Obiegu Zamkniętym
kontakt: mszul@ichpw.pl  |  tel.: 32 621 65 45